مثنوی معدنی

پــس از ذکــر و نــام خــــداونــــدِ راز[1]  

کنم شــعر خود را بدین گـونه بـاز:

به رســم ادب، وصــف یاران کـــنـــم                        

 نخست از یکی نغمه سازان[2] کنم

"اِبی"[3] را سبــیــلی تو گــفــتـی کـمند[4]                        

که یاران بدان، چنگِ الـفـت زدند

دهان چون گشـاید جـهــان نیست شــد                        

بـدیـن نـاسـزا گفتتنش، بیسـت شد

ز "ممــّد"[5] که چـون پـهلوانی دُرُشت                         

تو گفتـی بسی دیو و افریت، کُشت

ولیــکن بدیـن جســم و روحــی گران                         

 بَُـــوَد یــار دیــریــن اهــل دُخــان[6]

همـانـان کــه بـودی بـه دودی، وَدود[7]                        

کشــیدی دخــان، زیر طــاق کـبـود

ز "میلاد"[8] و "بهروز"[9] و هم "مصطفا"[10]                          

که بر دود و افیون[11] شدی، مبتلا

کــنـم آگـهــت از کــلامی شــگـفـت                           

که ناگــه به اشعــار من، جا گرفت

هر آنکــس کـه روشـن شود فکر او                          

دخان روز و شب می شود ذکر او

ز "سرور"[12] چه گویم که قدّش بسی است                         

که یاد آور قــامــت بربری اســـت

خــدایــا ز او سـروری را مــگـیر                              

ز اســب ســعـادت، میارش به زیر

ز "جـــابر"[13] که با یاد پــروردگــار                          

دلش مطــمئـن بود و بس اســتوار[14]

نـدانـم چه شــد تا که ســالی گذشت                           

به جــابـر بسی شور و حالی گذشت

شـــدی ساکت و خامُش اندر لفاف[15]                         

شــدی از برایش خـــداوند، کـــاف[16]

خـــدا بر ســـر مـا چــو مـنــّت نهاد                           

بـر مـا جــوانی ز سـنــّت[17] نـــــهاد

چو "نعمت"[18] گزیدی به این در[19] مقام                               

 تو گــفتی که نعمـــت به ما شد تمام[20]

یکـــی هم اتاقـــش شـد از پارسال[21]                          

که بــُد صــادقــش نام و اهــل شمال

ز "صادق"[22] که دائم زند نون و قاف[23]                     

 سخن چون نماید، گزافست و لاف

ز لامـصّــبــش[24] عــالم اندر شگفــت                         

گهی شاد و گاهی خودش را گرفت

بُوَد عــــاشق بـــازی  توپ و تور[25]                           

چو "رامین"[26]شود پایه[27] ی این امور

ز رامــین که با ما رفــاقـت نمود                               

مـــرا یار و غمــــخوار دیـرینه بود

هـمیــــشه لــبـش خـنده ای ناز بود                             

فــکـش چــون فــک پیرزن باز بود

مرا هـــم اتاقــی بــُد و زین سـبب                              

برایــم بــرادر بــُدی، روز و شـب

ز رامـــین چــه گویم که ما را خدا                             

چو روحــی یکی کرد و از تن جدا

به ناگــه عــذابی ســرش شد فرود                             

که ما را "خلیلی"[28] ز چنگش ربود

خلیلی که اســـــتاد[29] یــاران شــدی                             

به دشــت دل مــا چـــو باران شدی

مــرا یـار ســــنّـــی قـلــمـــداد شــد                             

ازیــن مــصرع ما، دلــش شـاد شد

***************

مرا زانکه خـُرّم نـــهادند نام                                   که بستانم از چرخ بی پایه کام

 نبینی که در روز پیکار، مرد                                  بَرَش تیر و شمشیر و گرزیست سرد

مرا تیر و شمشیر و گرز گران                                    سخن باشد و شعر و شیرین، بیان

-چقدر عجيبه كه يك ساعت عبادت به درگاه الهي ،دير و طاقت فرسا مي گذره ،ولي 60 دقيقه بازي يك تيم فوتبال مثل باد مي گذره !

-چقدر عجيبه كه 100 تومان كمك در راه خدا مبلغ بسيار هنگفتيه ، اما وقتي كه با همون پول به خريد مي رويم ،كم به چشم مي آيد

-چقدر عجيبه كه يك ساعت عبادت در مسجد طولاني به نظر مي اد ،اما يك ساعت فيلم ديدن به سرعت مي گذره !

-چقدر عجيبه كه وقتي مي خوايم عبادت و دعا كنيم ،هر چي فكر مي كنيم ،چيزي به فكرمون نمي اد تا بگيم ،اما وقتي كه مي خوايم با دوستمون حرف بزنيم هيچ مشكلي نداريم !

-چقدر عجيبه كه وقتي مسابقه ورزشي تيم محبوبمان به وقت اضافي مي كشه ،لذت مي بريم و از هيجان تو پوست خودمان نمي گنجيم اما وقتي كه مراسم دعا و خطابه و نيايش طولاني مي شه ،شكايت مي كنيم و آزرده خاطرمي شويم !

-چقدر عجيبه كه خوندن يك صفحه يا بخشي از قرآن سختة ،اماخوندن 100صفحه از پر فروشترين كتاب رمان دنيا اسونه !

-چقدر عجيبه كه سعي مي كنيم رديف جلوي صندلي هاي يك كنسرت با مسابقه رو ،رزرو كنيم ،اما به آخرين صف هاي نماز جماعت تمايل داريم !

-چقدر عجيبه براي عبادت و كارهاي مذهبي ،هيچ وقت زمان كافي در برنامه رومزه خود پيدا نمي كنيم ،اما بقيه برنامه ها رو سعي مي كنيم تو اخرين لحظه هم كه شده انجام بديم !

-چقدر عجيبه كه شايعات روزنامه ها رو به راحتي باور مي كنيم ،اما سخنان خداوند در قرآن رو به سختي باور مي كنيم !

-چقدر عجيبه كه همه مردم مي خوان بدون اينكه به چيزي اعتقاد پيدا كنن يا كاري در راه خدا انجام بدن ،به بهشت برن !

-چقدر عجيبه كه وقتي جوكي رو از طريق پيام كوتاه يا ايميل به ديگران ارسال مي كنيد ،به سرعت آتشي كه در جنگلي انداخته شود ،همه جا را فرا مي گيرد ،اما وقتي كه سخن و پيام الهي رو مي شنويد دو برابر در مورد گفتن اون فكر مي كنيد !

خنده داره ...؟اين طور نيست !؟

 داريد مي خنديد ؟

داريد فكر مي كنيد ؟

نه ،تاسف آوره