نغمه تکبیر

شکر لله که در میکده باز است هنوز
دل رندان جهان محرم راز است هنوز
داد بر باد فنا آتش می هستی ما
دل سودا زده در سوز و گداز است هنوز
نکند ذوق جنون باده پرستی را منع
دل دیوانه بر این شیوه مجاز است هنوز
قصه ها میرود از خاطر و بر خاتم عشق
 نقش افسانه محمود و ایاز است هنوز
ساقیا باده بده یار بود بر سر ناز
زانکه در مستی ما حال نیاز است هنوز
مطرب مجلس ما گرچه زخود بیخبر است
 گوش دل در گرو نغمه ساز است هنور
نوربخش از دل خم نغمه تکبیر شنید
 شیخ می گفت کجا وقت نماز است هنوز

بارالها!
در لحظه های شفاف دعا، با تسبیح و ثنای فرشتگانت همراه می شوم و با آهنگ نیایش هایم، در خلوت سرای اهل نیاز جاری می گردم و با خیل نمازگزارانت در آسمان نگاه تو پرواز می کنم و با مرواریدهای اشک، گونه هایم را برای تو می آرایم تا با شمیم حضورت پنجره های امید و شفاعت را به رویم بگشایی.

-----------------------------------

زندگي خالي نيست :
مهرباني هست , سيب هست , ايمان هست .
آري
تا شقايق هست , زندگي بايد كرد.
در دل من چيزي است , مثل يك بيشه نور, مثل خواب دم صبح
و چنان بي تابم , كه دلم مي خواهد
بدوم تا ته دشت , بروم تا سر كوه .
دورها آوايي است , كه مرا مي خواند.

دل بي تو_صادقانه بگويم_صفا نداشت
دور از توعشق بود ولي محتوا نداشت
پژمرد غنچه ي دلم ؛ اما سخن نگفت
افتاد شيشه ي دلم اما صدا نداشت
در خانه ي دل از چه نماندي وپر زدي
باور كنيد خانه ي ما و شما نداشت
اي مهربان ؛ محبت ما را بگو به ما
دركنج سينه بالاخره داشت يا نداشت
من راحتت كنم كه خود مرداب بوده ام
دل بي تو_صادقانه بگويم_صفا نداشت

نمي دانم تو را چه بنامم !!

فقط مي دانم كه وقتي نگاهت بانگاهم آشنا شد

تو صميمانه به من لبخند زدي

فقط مي دانم كه در اوج تنهايي

مرا با محبت خود صدا كردي

فقط مي دانم كه اگر بتوانم تو را بيابم

بر روي گونه هايت بوسه خواهم زد

فقط مي دانم كه اگر بتوانم آن روز تو را در آغوش بگيرم

ديگر تنها نخواهم ماند

فقط مي دانم كه تنها ديدن تو باعث مي شود

دوباره بخندم و احساس شادي كنم

حال تو بگو من تو را چه بنامم؟

*****************************

بود سوزي در آهنگم خدايا!

تو ميداني كه دلتنگم خدايا!

دگر تاب پريشاني ندارم

نه از آهن،نه ازسنگم خدايا!

الهی سقف آسمون خراب بشه روی سرش

بیای ببینی که همه حلقه زدن دور و برش

الهی یک روز به سال طوفان شه از سمت شمال

هیچی از اون روز نمونه بجز گلای پرپرش

قسم می خوردی بامنی قسم می خوردی به خدا

خدا الهی بزنه تو کمرت تو کمرت

من اهل نفرین نبودم چه برسه که تو باشی

بیاد الهی خبرت بیاد الهی خبرت

عمرت الهی کم نشه اما پر از غصه باشه

زجرایی که به من دادی بکشی تا آخرش

الهی که یه روز خوش از تو گلوت پائین نره

رسوای عالمت کنن اون چشای در به درت

می خوام بدونم قد من عاشقته دوست داره

اینکه رهام کردی منو می ارزه به دردسرش

هر چی بدی کردی به من الهی اون با تو کنه

ببینی دیگری بجات رفته شده همسفرش

كودكي كه اماده تولد بود نزد خدا رفت و از او پرسيد: مي گويند فردا شما مرا به زمين مي فرستيد. اما من به اين كوچكي و بدون هيچ كمكي چگونه مي توانم براي زندگي به انجا بروم؟
خداوند پاسخ داد: از ميان تعداد بسياري از فرشتگان , من يكي را براي تو در نظر گرفته ام . او در انتظار توست و از تو مراقبت خواهد كرد.
كودك دوباره پرسيد: اما اينجا در بهشت , من هيچ كاري جز خنديدن و اواز خواندن ندارم و اينها براي شادي من كافي هستند. خداوند گفت : فرشته تو به تو لبخند خواهد زد و هر روز برايت آواز خواهد خواندو تو عشق او را احساس خواهي كردو شاد خواهي بود. كودك ادامه داد : من چطور مي توانم بفهمم مردم چه مي گويند وقتي زبان انها را نمي فهمم؟
خداوند اور را نوازش كرد و گفت :فرشته تو زيباترين و شيرين ترين واژه هائي را كه ممكن است بشنوي را در گوشت زمزمه خواهدكرد و با دقت و صبوري به تو ياد خواهد داد كه چگونه صحبت كني.
كودك سرش را برگرداند و پرسيد : شنيده ام كه در زمين انسانهاي بدي هم زندگي مي كنند چه كسي از من محافظت خواهد كرد؟ خداوند جواب داد : فرشته ات از تو محافظت خواهد كرد, حتي اگر به قيمت جانش تمام شود.كودك با نگراني ادامه داد: اما من هميشه به اين دليل كه ديگر نمي توانم شما را ببينم ناراحت خواهم بود.
خداوند گفت : فرشته ات هميشه درباره من با تو صحبت خواهد كرد و به تو راه بازگشت نزد من را خواهد اموخت اگر چه من هميشه در كنار تو خواهم بود.
در ان هنگام بهشت ارام بود اما صدائي از زمين شنيده مي شد. كودك ميدانست كه بايد بزودي سفرش را اغاز كند او به ارامي يك سئوال ديگر از خداوند پرسيد: لطفا نام فرشته ام را به من بگوئيد. خداوند بار ديگر او را نوازش كرد و پاسخ داد: به راحتي مي تواني او را مادر صدا كني!

عشق يعنی ...

فرانسوی ها میگن :
عشق فراموش کردن خود در وجود کسی است که همیشه و در همه حال ما را به یاد دارد.

اسپانیایی ها میگن :
عشق ساکت است اما اگر حرف بزند از هر صدایی بلندتر است .

ایتالیایی ها میگن :
عشق یعنی ترس از دست دادن تو .

ایرانی ها هم میگن :
عشق سوءتفاهمی است که به ازدواج می انجامد.

تو میروی و انگار آسمان میداند
سکوت شبهای بی ستاره من ترانه میخواند
تو میروی و دلم را غروب میگیرد
تمام اشکهایم تو را بهانه میگیرد
به پای گریه های یک نگاه می نالد
پرنده ای برای چشم های تو میخواند
تو میروی و دلم را سکوت میگیرد
دلم برای نگاه تو هنوز هم میمیرد
دلم به پای خیال تو هنوز هم میسوزد
برای غنچه های غم شکوفه می چیند
تو میروی بدست یاد و زمانه می ماند
زمانه هم چه خوب غم به غم می بافد

گفت الها ، ملكا ، داورا 
                                            پادشها ، ذولكرما ، ياورا 
در رهت اي شاهد زيباي من 
                                           شمع صفت سوخت سرو پاي من
جز تو جهان را عدم انگاشتم
                                           غير تو چشم از همه برداشتم
رفت سرم بر سر پيمان تو
                                           محو توام واله وحيران تو
گر ارني گوي به به طور آمدم
                                           خواستيم تا به حضور آمدم 
بالله اگر تشنه ام آبم توئي
                                           بحر من و موج و حبابم توئي
عشق تو شد عقل من و هوش من
                                           گشته همه خلق فراموش من
عشق تو گنجي است به ويرانه ام
                                           غير تو كس نيست به كاشانه ام
تشنه درياي شهود آمدم
                                           برلب درياي وجود آمدم
اي دل و دلدار و دلاراي من
                                          اي به رخت چشم تماشاي من
نقش همه جلوه نقاش شد
                                          سر هوالله به من فاش شد 
آينه بشكست و رخ يار ماند
                                          اي عجب اين دل شد و دلدار ماند
خانه آن يار شد اين دار من
                                          نيست در اين دار بجز يار من

( مرحوم محي الدين الهي قمشه اي )

از خدا خواستم تا دردهايم را از من بگيرد،
خدا گفت: نه!
رها کردن کار توست. تو بايد از آنها دست بکشي.
از خدا خواستم تا شکيبايي ام بخشد،
خدا گفت: نه!
شکيبايي زاده رنج و سختي است.
شکيبايي بخشيدني نيست، به دست آوردني است.
از خدا خواستم تا خوشي و سعادتم بخشد،
خدا گفت: نه!
من به تو نعمت و برکت دادم، حال با توست که سعادت را فراچنگ آوري.
از خدا خواستم تا از رنج هايم بکاهد،
خدا گفت: نه!
رنج و سختي ، تو را از دنيا دورتر و دورتر، و به من نزديکتر و نزديکتر مي کند.
از خدا خواستم تا روحم را تعالي بخشد،
خدا گفت: نه!
بايسته آن است که تو خود سر برآوري و ببالي اما من تو را هرس خواهم کرد تا سودمند و پر ثمر شوي.
من هر چيزي را که به گمانم در زندگي لذت مي آفريند از خدا خواستم و باز گفت: نه.
من به تو زندگي خواهم داد، تا تو خود از هر چيزي لذتي به کف آري.
از خدا خواستم ياري ام دهد تا ديگران را دوست بدارم، همانگونه که آنها مرا دوست دارند.
و خدا گفت: آه، سرانجام چيزي خواستي تا من اجابت کنم!

كار ما نيست شناسايي "راز" گل سرخ ،
كار ما شايد اين است
كه در "افسون" گل سرخ شناور باشيم.
پشت دانايي اردو بزنيم.
دست در جذبه يك برگ بشوييم و سر خوان برويم.
صبح ها وقتي خورشيد ، در مي آيد متولد بشويم.
هيجان ها را پرواز دهيم.
روي ادراك فضا ، رنگ ، صدا ، پنجره گل نم بزنيم.
آسمان را بنشانيم ميان دو هجاي "هستي".
ريه را از ابديت پر و خالي بكنيم.
بار دانش را از دوش پرستو به زمين بگذاريم.
نام را باز ستانيم از ابر،
از چنار، از پشه، از تابستان.
روي پاي تر باران به بلندي محبت برويم.
در به روي بشر و نور و گياه و حشره باز كنيم.
كار ما شايد اين است
كه ميان گل نيلوفر و قرن
پي آواز حقيقت بدويم.

آن آرزوی گریز پا دیشب به سراغم آمد خنده آور است که بنویسم آرزوی من خواب شیرینی است که با رویای دیدار تو همراه باشد دوش خداوند بزرگ به من رحم کرد و بخواب رفتم و ترا به شکل تابش نوری از مهتاب که از میان ابرها به شکل ستونهایی کشیده گذشته و به من نزدیک میشدی مشاهده کردم از خداوند بزرگ خواستم هرگز مرا از این خواب بیدار نسازد زیرا می ترسیدم بار دیگر با آن دیدگان زیبا که پر از نگاه سوزاننده است به من ننگری و چون سایه ای که مانند نسیم صبحگاهی زودگذر باشد از نظرم محو شوی از تو می پرسم به من بگو چه قوه ای ترا بر میانگیزد که به آزار من همت گماری تو می اندیشی مرا که عاشقت هستم باید آنقدر شکنجه دهی تا چون مجنون به وادی جنون کشانده شوم؟! و یا به مانند محتضری که چشم به راه باشد دیده بر در دوزم که تو برای آزارم از در کی در میایی؟ از تو می خواهم برای همیشه از من دور شوی از تو خواهش میکنم کاری بکنی که فراموشت کنم

گرچه این فراموشی به قیمت جانم تمام شود

میدانم این بها را که جان شیرین است باید حتما" بپردازم!؟

اي مهربانتر از برگ در بوسه‌هاي باران
بيداري ستاره، در چشم جويباران
آئينهء نگاهت؛ پيوند صبح و ساحل
لبخندِ گاه گاهت؛ صبح ِ ستاره باران
بازآ که در هوايت، خاموشيِ جنونم
فريادها بر انگيخت از سنگ ِ کوهساران
اي جويبار ِ جاري ! زين سايه برگ مگريز
کاين گونه فرصت از کف دادند بي شماران
گفتي : "به روزگاري مهري نشسته!" گفتم :
"بيرون نمی‌توان کرد، حتي به روزگاران"
بيگانگي ز حد رفت، اي آشنا مپرهيز
زين عاشق ِ پشيمان، سرخيل شرمساران
پيش از من و تو بسيار بودند و نقش بستند
ديوار ِ زندگي را زين گونه يادگاران
وين نغمهء محبت، بعد از من و تو مانَد
تا در زمانه باقيست آواز ِ باد و باران

                            ( شفیعی کدکنی)                          

بازرگانی یک طوطی در قفس داشت که به خوبی حرف میزد.

بازرگان از برای تجارت عازم هندوستان شد چون ساعت حرکت فرا رسید و خواست با عیال و اهل خانه خداحافظی کند بهر یک از آنان گفت چه چیزی دوست دارید تا از هندوستان برایتان بیاورم ، هرکدام سفارشی دادند و بازرگان یاد داشت کرد.

موقع خروج از منزل بطوطی گفت: تو چه می خواهی تا بعنوان سوغات از هند برایت بیاورم طوطی گفت ای خواجه وقتی به هند رسیدی و به جنگل رفتی و برادران و خواهران مرا دیدی، سلام مرا بایشان برسان و بگو یک طوطی از خاندان شما در منزل ما در قفس است و خیلی مشتاق دیدار و زیارت شماست! ولی نمیداند که تا آخر عمر آیا چنین توفیقی نصیبش می شود که بملاقات شما طوطیان نائل گردد! یا نه! آیا می توانند برای رفع این مشکل، مرا راهنمایی کنند؟

بازرگان بهندوستان رفت و اجناس خود را فروخت و کالا و چیز هایی را که می خواست خرید ناگهان یادش آمد که پیغام طوطی خود را به طوطیان هندوستان نرسانیده لذا به جنگل رفت و وقتی جماعت طـــوطیان را دید رو بیکـــی از آنان کـــرد و گفت طوطی من چنین پیامی برای شما فرستاده پاسخش چیست؟

طوطی که مخاطب واقع شده بود بمحض شنیدن این پیام لرزید و از روی شاخه درخت بزمین افتاد و بکلی مرد. بازرگان از کرده خود پشیمان شد و با خود گفت: این چه کاری بود که کردم، این طوطی گویا از اقوام نزدیک طوطی ما بود ای کاش سفارش طوطی خود را انجام نمی دادم . باعث مرگ این طوطی نمی شدم.

بازرگان کار خرید و فروشش در هندوستان باتمام رسید و بطرف وطن بازگشت و برای هر کدام از اهل خانه هرچه را خواسته بودند خریده بود بآنان داد.

در این هنگام که بازرگان مشغول توزیع سوغاتی ها و ارمغانهای هندوستان بافراد خانواده اش بود طوطی از داخل قفس گفت: خواجه! پس سوغات ما چی شد؟ نکند فراموش کرده باشی و پیام مرا بطوطیان  هند نرسانده باشی و اگر یادت نرفته و رسانده ای آنها چه پاسخی دادند؟

بازرگان در حالی که از این تذکر طوطی ناراحت شده بود باو گفت: کاش پیام ترا نمی رساندن و اکنون از کاری که کرده ام پشیمانم!

طوطی گفت: چرا؟

بازرگان آنچه را که دیده بود برای طوطی شرح داد. گفت بمحض اینکه گفته ترا برای آنها نقل کردم طوطی مخاطب من، لرزه بر وجودش افتاد و دفعتاً مرد و از روی درخت سقوط کرد.

طوطی خواجه که در قفس بود تا این حرف را از صاحبش شنید، او هم مانند طوطی هند پر پر زد و به کف قفس افتاد.

بازرگان از مردن ناگهانی طوطی خویش خیلی ناراحت شد چون سالها بود که با این طوطی مانوس و هم صحبت بود. یکی دو ساعتی گذشت صاحبش دید که طوطی از دنیا رفته و کوچکترین آثار حیات در او هویدا نیست، افسوس بسیاری خورد و طوطی مرده را از قفس به بیرون انداخت.

طوطی مرده دفعتاً تکانی خورد و بالای شاخه درخت پرید، بازرگان از این جریان حیران شد که من با دست خود طوطی چند ساله ام را از دست دادم. رو به طوطی که روی شاخه درخت نشسته بود کرد و گفت: این چه مکری بود که بکار بردی و از کجا این حیله را آموختی؟

طوطی گفت: تو خودت گفتی که تا پیغام مرا طوطی هندی شنید لرزید و مرد، با عملش بمن آموخت که اگر می خواهی از قفس و زندان بازرگان رها شوی باید خودت را بمردن بزنی تا صاحبت خیال کند تو مرده ای و از قفس لاشه مرده ترا به بیرون بیانداز!!!

بوزینه و دزد